
اصرار بر حضور دانش آموزان سر کلاس و دولتی که زیر بار هزینههای بهداشتی نمیرود! / مدارس طی ۲۰ سال گذشته درگیر تامین مواد شوینده بودهاند
با شیوع کرونا در کشور تعطیلی مدارس با تاخیر انجام شد از طرف دیگر با گذشت چند ماه از اپیدمی کرونا وزارت آموزش و پرورش بر طبل بازگشایی مدارس کوبید، اصراری که البته با مخالفت شدید خانوادهها مواجه شد. حالا اما بازگشایی مدارس در برخی شهرها انجام شده و همزمان مدارس در رتبه چهارم نقض پروتکلهای بهداشتی قرار گرفتهاند موضوعی که رفتار دولت در آن نقشی تعیینکننده دارد.
جامعه ۲۴ - نوا ذاکری: با شروع واکسیناسیون سراسری و همزمان با سیر نزولی ابتلا به کرونا و مرگ و میر ناشی از آن مدارس در برخی شهرستانها و روستاها، به صورت حضوری بازگشایی شدند. اما در تهران و برخی شهرستانهای بزرگ، هنوز مدارس تعطیل هستند و یا به صورت دو تا سه روز در هفته فعالیت حضوری دارند.
مدارس در رتبه چهارم نقض کنندگان پروتکلهای ضد کرونا
این در حالیست که بر اساس آمار منتشر شده توسط وزارت بهداشت، مدارس به لحاظ نقض پروتکلهای ضد کرونا در رتبه چهارم دریافت اخطار و معرفی به مراجع قضایی در میان اماکن عمومی قرار دارند. مسالهای که چندان هم دور از ذهن نیست به این دلیل که اولا نظارت و واداشتن دانشآموزان به رعایت مقررات با توجه به ویژگیهای سنی آنها به شدت مشکل است دوم آنکه مدارس امکانات و هزینه مورد نیاز برای نظارت و کنترل رعایت پروتکلهای بهداشتی را ندارند.
اصرار آموزش و پرورش بر حضور دانش آموزان سر کلاس
با این وصف وزیر آموزش و پرورش همچنان اصرار بر حضوری شدن مدارس داشته و از ستاد ملی مبارزه با کرونا درخواست کرده است تا جایی که امکان دارد اجازه بدهند مدارس به صورت حضوری به فعالیت خود ادامه دهند و از تعطیل کردن مدارس خودداری کنند.
یوسف نوری وزیر آموزش و پرورش شب گذشته در گفتگوی تلفنی با شبکه خبر درباره آخرین وضعیت حضوری شدن مدارس اظهار کرد: «به جهت اینکه بازگشایی مدارس را براساس پروتکلهای بهداشتی آغاز کردیم آمادگی کامل برای پذیرش دانشآموزان وجود دارد، در مناطق روستایی و شهرهای دیگر بازگشایی مدارس انجام شده و همکاران با جدیت فرایند یاددهی یادگیری را پیگیری میکنند. بنابراین باتوجه به اینکه حدود ۸۵ درصد دانشآموزان دز دوم واکسن خود را دریافت کرده اند، آمادگی کامل برای بازگشایی وجود دارد.»
او همچنین تاکید کرده که مدیران و معلمان باید در مدارس حضور داشته باشند و دانشآموزان با رعایت پروتکلهای بهداشتی به مدارس بروند تا جریان بازگشایی ادامه پیدا کند.
بیشتر بخوانید: عدم رعایت پروتکلهای بهداشتی در مدارس
در این رابطه با محمدرضا نیکنژاد، معلم با سابقه وزارت آموزش و پرورش درباره شرایط مدارس و رعایت پروتکلهای بهداشتی در آنها گفتگو کردیم.
دبستانیها را چگونه میتوان مجاب کرد پروتکلها را رعایت کنند؟
نیک نژاد، در این خصوص به جامعه ۲۴ گفت: رعایت پروتکلهای بهداشتی در مدارس، یک کار هزینهبر است و دولت در این دوسال، حتی به شکل شانتاژ هم زیر بار این هزینهها نرفته و جز اینکه در موارد بسیار معدود و انگشت شمار، مبلغ ناچیزی در اختیار برخی مدارس گذاشته، کار دیگری انجام نداده است.
او ادامه داد: بسیاری از مدارس ایران در بیست سال گذشته، درگیر تهیه مواد شوینده برای بچهها بودهاند! برخی مدارس که خانوادهها به آنها کمک میکنند، تا حدی در تهیه این موارد موفق بودهاند، اما بسیاری از مدارس ما، درگیر نیازهای اولیه هستند و رعایت پروتکلها نیز هزینهبر است. من در مدارس شاهد هستم که رعایت صد درصدی پروتکلها صورت نمیگیرد.
نیک نژاد اضافه کرد: بسیاری از خانوادهها هنوز اجازه نمیدهند فرزندانشان به مدارس بیایند و آن دسته هم که این اجازه را میدهند، امیدوارند مدرسه پروتکلها را اجرایی کند که این اتفاق هم به طور صد درصد نمیافتد.
او با اشاره به واکسیناسیون سراسری بیان کرد: خوشبختانه کم کاریهایی که در خصوص واکسن شده بود، در حال حاضر جبران شده و تعداد مرگ و میرها کاهش پیدا کرده است، اما این چرخه هنوز به طور کامل قطع نشده است. اگر اصرار بر حضوری شدن صد درصدی مدارس داریم، باید مقدمات آن را هم به طور کامل فراهم کنیم. به طور مثال بچههای دبستانی را چطور میتوان مجاب کرد که پروتکلها را اجرا کنند؟ در اینجا نیاز به نیروی کمکی داریم و این در حالی است که ما در مدارس، با کمبود نیروی آموزشی مواجه هستیم چه برسد به نیروی کمکی!
این معلم در اشاره به آسیبهای تعطیلی مدارس اظهار کرد: افت آموزشی در کل جهان، آسیبهای جبران ناپذیر یا سخت جبرانی را وارد کرده است. تعطیلی مدارس در دراز مدت، این آسیبها را بیشتر خواهد کرد. ما باید روی رعایت پروتکلها تلاش کنیم و فشار را از روی دولت برنداریم. ما چیزی حدود چهارده و نیم میلیون دانش آموز داریم که حفظ جانِ آنها، بر هر چیز دیگری مقدمتر است.
بیشتر بخوانید: تصمیم نهایی رئیس جمهور درباره بازگشایی مدارس
نیک نژاد در مقایسه مدارس ایران و سایر کشورها بیان کرد: مطلبی ترجمه میکردم درباره مدارس انگلیس در دوره کرونا که طرحی به نام حباب را اجرایی کرده بودند . بر اساس این طرح دانش آموزان حداقل یک و نیم متر با هم فاصله داشتند. همچنین در برخی مدارس، یک درمانگاه موقت ایجاد کرده بودند که دانش آموزان را به محض ورود، معاینه میکرد و اگر دچار علائم بودند آنها را مستقیم به بیمارستان فرستاده و به صورت رایگان درمان میکردند.
او در پاسخ به این سوال که آیا در چنین شرایطی که دولت نمیتواند برای رعایت پروتکلها در مدارس هزینه کند، حضوری شدن مدارس تصمیم درستی است یا خیر گفت: اولویت، جانِ بچههاست و گرفتن چنین تصمیماتی به ستاد کرونا برمیگردد البته باید این را هم در نظر داشت که بخشی از این تصمیم گیریها، امنیتی است.
نیک نژاد در پایان با اشاره به نقش خانواده و مدرسه، در غیاب حضور مستمر دولت گفت: به نظر میرسد کادر آموزشی مدارس و خانوادهها، باید به شکل سلیقهای و ایزوله فعالیت کرده و پروتکلها را در مدارس رعایت کنند. به عنوان مثال در مناطق روستایی اگر شرایط آب و هوایی اجازه بدهد، کلاسها را در فضای باز برگزار کنند. از سوی دیگر من فکر میکنم بهتر است در این دوره، تمرکز مدارس روی دروس پایه مانند خواندن، نوشتن و حساب کردن باشد. در این شرایط میشود از برخی دروس، که برای بچه ها، به خصوص بچههای دبستانی، حیاتی نیست چشم پوشی کرد تا از تراکم بیش از حد در مدارس جلوگیری شود و تا حد امکان بتوان سلامت معلم و دانش آموز را تضمین کرد.