
برخوردهای شخصی با پوشش زنان ادامه دارد/ فاضل میبدی: آمران به معروف، حاکمان را پند دهند که اداره جامعه اینگونه نیست!
تصاویر مربوط به برخوردهای توهینآمیز با زنان به بهانه آنچه که بدحجابی یا بیحجابی خوانده میشود هرازگاهی در فضای مجازی و رسانهها منتشر شده و باعث برخوردهای تند میان دو طرز تفکر میان افراد موسوم به افراد ارزشی و افراد عادی میشود، موضوعی که ادامه آن میتواند خطراتی را برای جامعه به دنبال داشته باشد.
جامعه ۲۴ ، شادی مکی: موضوع برخوردهای توهین آمیز و خودسرانه با زنان به دلیل نوع پوشش منتخبشان بار دیگر چالشبرانگیز شده است. داستان تکراری است، یک زن با ظاهری مذهبی با دختر جوانی که روسری از سرش افتاده برخورد میکند، برخوردی بدون احترام به حقوق شهروندی. زن تا جایی پیش میرود که با زور و اجباری که مشخص نیست چه کسی به او تجویز کرده قصد دارد دختر جوان را از اتوبوس پیاده کند، رفتاری که البته با دخالت دو سه خانم میانسال که در اتوبوس حاضرند، خنثی و نهایتا این زن تهدید کننده است که از اتوبوس بیرون رانده میشود.
شبیه این برخوردها کم نیست. متاسفانه تعداد زنان و مردانی که سعی میکنند باورهای خود را با رفتارهای ارعابی و توهینآمیز به بخشی از جامعه تحمیل کنند هم کم نیست، زنان و مردانی که نام رفتارهای خودسرانه خود را امر به معروف و نهی از منکر میگذارند، درحالیکه با نوع رفتار خود دقیقا ضد دین عمل میکنند، چرا که در دین اسلام شرایط امر به معروف و نهی از منکر ذکر شده است.
این نکته البته حائز اهمیت است که اکثر قریب به اتفاق زنان و مردان مذهبی با هیچیک از این رفتارهای ارعابی و خشونتبار موافق نبوده و نسبت به آثار سوء این رفتارها با مردم و بالاخص زنان که فشار اجتماعی بالایی را به دلایل مختلف تحمل میکنند نگاهی منفی داشته و این رفتارها را در مخالفت کامل با مسیر دین و بزرگان آن میدانند.
تبعات دخالت اشخاص حقیقی در خصوص حجاب زنان
شاید مهمترین نکتهای که افراد تحمیلگر و آتشبه اختیار به آن توجه نمیکنند آن است که از محل مالیات شهروندان و به هزینه همه آنان نهادهایی همچون گشت ارشاد برای همین کار تشکیل شده و بخشی از بودجه کشور به این ارگان و حقوق ماموران آن تخصیص یافته است، تا به هزینه همه مردم بخشی از شهروندان را به دلیل نوع پوشش مورد رفتارهای پلیسی قرار دهد. تشکیل این نهاد تلویحا به این معناست که دخالت اشخاص حقیقی در این خصوص آنهم به صورت استفاده از توهین و زور جایگاهی نداشته و دخالت در امر قانونی است. نهایتا چنین افرادی میتوانند با فرد مقابل صحبت کنند آنهم در شرایطی که فرد مقابل تمایلی به صحبت درباره موضوع مدنظر این گروه داشته باشد؛ که اگر جز این باشد وجود این تشکیلات که مورد مخالفت بخشی از جامعه نیز هست از اساس بیمعنا خواهد بود.
حقیقت آن است که سالهاست شرایط جامعه به سمت و سوی برخوردهای سلیقهای مدیران و مسئولان درحوزههای مختلف حرکت کرده است موضوعی که در حال حاضر به جامعه نیز تسری یافته و برخی گمان میکنند که حق برخوردهای خودسرانه و دلبهخواهی با سایرین را دارند آنهم تنها به این دلیل که اعتقادات و باورهای آنها با نهاد حاکمیت یکسان بوده و هرگونه برخورد تند و آسیبرسان با مردمی که اعتقاداتی دیگر دارند نیز هیچگونه مجازاتی برایشان به دنبال ندارد.
اما این نوع رفتارهای ناشایست و همراه با قلدری و قد کشیدن در برابر بخشی از جامعه تبعات دیگری هم میتواند داشته باشد. با نگاهی به اظهارنظرهای توییتری مخالفان این نوع رفتارها میتوان به این نتیجه رسید که بخشی از جامعه از مشاهده چنین تصاویری به خشم آمده و طاقت از کف دادهاند تا جایی که برخی، مردم را تشویق میکنند که در صورت مواجهه با چنین برخوردهای تندی مقابله به مثل کنند!
به گزارش جامعه ۲۴ در سالهای اخیر میزان خشونت در جامعه ایرانی چنان بالا رفته و صحنههای خشونتآمیز در کشور چنان نمودی یافته که راه را بر هرگونه انکار بسته است، از هر سه ایرانی یک نفر دارای اختلالات روانی است که البته علت این موضوع را باید در فشارهای وارد بر مردم، احساس ناامیدی شدید در میان شهروندان و افسردگی روز افزون مردم جستجو کرد. وضعیت خشونت و آسیب در کشور به درجهای رسیده که رئیس پلیس پیشگیری پایتخت به مردم توصیه کرده در برخورد با سارقین، خود وارد عمل نشوند، در چنین شرایطی عدهای بدون توجه به حالات روحی و فشارهای عصبی وارده شده به شهروندان در ابعاد گوناگون زندگیشان، نه تنها دردی از جامعه کم نمیکنند که با رفتارهای نامناسب، خشن و خارج از حدود اختیاراتشان مردم را عصبانیتر کرده و بر درد و آلام آنها میافزایند.
بیشتر بخوانید: حاشیههای عکس دختران فارغ التحصیل دانشگاه تهران
وجود چنین رفتارهای خودسرانه و توهینآمیزی نه تنها به استحکام و گسترش بیشتر باورهای این گروه منجر نمیشود که حتی میتواند مردم را در مقابل این باورها قرار داده و شکاف اعتقادی در جامعه را عمیقتر سازد، شکافی که اگر به مقابله به مثل و ایجاد خصومت کشیده شود قطعا آثار زیانباری به دنبال داشته و میتواند جان افرادی از هر دو گروه را به خطر بیندازد، خشونتی که بیم آن میرود با ادامه این روشها و رفتارها از طرف بخشی از جامعه به بخش دیگر، بالاخره از راه رسیده و میزان خشونت، افسردگی و گسست اجتماعی را در جامعه افزایش دهد.
مردم از مسئولان کشور توقع دارند حالا که توان تامین رفاه مردم را نداشته و آنها را در شرایط زیستی بسیار ناخوشایندی قرار دادهاند حداقل آرامش نسبی آنها در خیابانها را در نظر بگیرند و راه را برای هرگونه ایجاد مزاحمت سد کنند.
در اینباره با حجت الاسلام و المسلمین محمدتقی فاضل میبدی، استاد حوزه و دانشگاه درباره این نوع برخوردها با شهروندان گفتگو کردیم.
منکر اصلی جامعه، فقر است!
فاضل میبدی به جامعه ۲۴ میگوید: «آنچه که من در این فیلم مشاهده کردم نه تنها امر به معروف و نهی از منکر نبود که ضد آن هم بود یعنی امر به منکر بود، زیرا نهی از منکری که بازتاب و تاثیر آن منفی باشد امر به منکر است. اگر این دختر اعتقاد به چیزی هم داشت به گونهای با او برخورد کردید که اعتقادش را از دست بدهد.»
«این نوع برخوردهای خشن و همراه با تندی و ضرب و شتم نباید صورت بگیرد، حتی اگر شما چیزی بگویید و طرف مقابل تندی کرد این شما هستید که باید کوتاه بیایید نه اینکه فیلمتان را بگیرند و در دنیا منتشر کنند و بگویند اسلام ایران مانند اسلام طالبان است، خشن است و با فرد بیحجاب چنین برخوردهایی دارند.»
«حالا یک خانمی در اتوبوس بدحجاب یا بیحجاب است، رهایش کنید نباید که انقدر به او سخت بگیرند. فوقش با او به آرامی صحبت کنید. این نوع برخوردها میان فردی که به قول خودش میخواهد نهی از منکر کند با فردی که کمی حجابش ضعیف است، بسیار بد است. در اسلام این نوع برخوردها نهی شده و مورد مذمت قرار گرفته است. در هیچ کجای دین گفته نشده که با تندی و خشونت احکام اسلام را به جلو ببرید. تذکر دادید فرد میخواهد به تذکر عمل کند یا نکند، اما نباید احکام خدا را با جبر و زور به کسی تحمیل کرد که بازتاب آن در جامعه منفی باشد. امیدوارم جلوی چنین برخوردهایی در جامعه گرفته شود.»
«باید منکر اصلی در جامعه را حل کنیم. منکر اصلی در جامعه ما فقر، تورم، اقتصادی ناسالم و گرانی است. امروز مشکلات جامعه ما مشکلات بنیادین است و فرد نسبت به آینده خود مطمئن نیست و برای درسی که افراد خواندهاند جایگاه شغلی تعریف نشده است و سایر مشکلاتی که بهتر است خانمها و آقایان این موارد را حل کنند، به حاکمان تذکر داده و برای آنها موعظه کنند و بگویند که اداره جامعه اینگونه نیست که شما انجام میدهید. این مسائل حل شود باقی موارد هم حل میشود.»
«این فرمایش حضرت علی(ع) است که باید آسیبهای جامعه را از ریشه و به صورت بنیادین حل کنیم. امروز دولت وعده حل مشکلات مردم را میدهد اما مشکلی حل نمیشود. دلار روز به روز گرانتر شده و تورم افزایش مییابد. این موارد تبعات منفی دارد. در چنین شرایطی باید بگوییم چرا یک خانم بدحجاب یا بیحجاب است؟ حداکثر مساله این خانم آن است که مرتکب گناه شده، اما بیشتر از این نیست و ضرری به جامعه وارد نمیکند، اما گناهانی هستند که به جامعه ضرر وارد کرده و مردم را به اسلام و دین بدبین میکنند و باید جلوی این نوع گناهان گرفته شود.»
(آیا یک گروه میتواند باورها و اعتقادات خود را به گروه دیگری تحمیل کند؟): «به هیچوجه، عقیده از مقوله عشق و اعتقاد است. اینکه قومی عقیده خود را بر دیگری تحمیل کند نشانه جامعه جاهلیت است که قرآن جلوی آن ایستاد و جلوی این مساله را گرفت. در جهان هر کسی با عقیدهاش زندگی میکند. من چه کاری با عقیده کسی دارم یکی مسلمان است، یکی مسیحی، یکی شیعه و یکی سنی است. هر کسی عقیدهای برای خودش دارد. جنگ با عقیده مردم جنگی بسیار نامطلوب و نامشروع است، نباید با اعتقادات مردم کاری داشته باشیم. هر دینی و مکتبی حق دارد که دین و مکتب خود را ترویج و تبلیغ کرده و به قول قرآن با موعظه حسنه، حکمت و اخلاق دینش را تبلیغ کند، کاری که پیامبر اکرم میکردند. اینکه بدون منطق و استدلال، اعتقاد خود را تحمیل کنیم درست نیست.»