
کشف جسد کولبر نوجوان در ارتفاعات ترکیه/ جستجو برای یافتن دو کولبر دیگر متوقف شد
۳ کولبر اهل آذربایجان غربی، زمستان سال گذشته در ارتفاعات ترکیه مفقود شدند. با توجه به شرایط جوی این منطقه حدس زده میشد که آنها گرفتار بهمن شدهاند. با این حال حدود ۵ ماه طول کشید تا تنها جسد یک نفر از این گروه کشف شود.
جامعه ۲۴، شادی مکی: اواخر دی ماه سال گذشته بود که ۳ نفر از هموطنان کرد اهل منطقه مرگور آذربایجان غربی به نامهای بارزان مهینی، اسعد و بهلول سیدانی فرد در ارتفاعات مرزی ترکیه مفقود شدند.
این ۳ نفر که از اهالی روستای باوان سیلوانا به قصد کولبری به روستاهای مرزی ترکیه رفتند، اما ساعت ۶ صبح پنجشنبه ۲۳ دی ماه ۱۴۰۰ در مسیر بازگشت در ارتفاعات ترکیه گرفتار بهمن و کولاک شده و مفقود شدند.
پیشتر جامعه ۲۴ گزارشی با عنوان «مفقود شدن ۳ هموطن کرد در ارتفاعات مرزی ترکیه/ التماس خانوادهها برای ادامه جستجوها و بیاعتنایی مسئولان» را در این رابطه منتشر کرده بود.
در آن زمان ماموستا فاخر مهینی، امام جمعه روستا که پسرعموی بارزان جوانترین عضو این گروه است به جامعه ۲۴ گفته بود: «از روز اول مفقود شدن این سه نفر من مراتب را به دولت اطلاع دادم، نیروهای نظامی و هلال احمر آمدند. اما متاسفانه از روزی که این افراد مفقود شدند تا به حال تنها یک روز هوا خوب بوده است که آن روز هم اعلام شد به دلیل خطر سقوط بهمن کوهنوردی ممنوع است. به ما گفته شده که در حال رایزنی با مسئولان کشور ترکیه هستند.»
او همچنین گفته بود که نیروهای امدادی ترکیه موسوم به آفاد (سازمان مدیریت و مقابله با بلایای طبیعی و وضعیت اضطراری) هم به دلیل ریزش بهمن نتوانست جستجو در کوهستان را انجام دهد. بنا بود دو روز پیش برای فیلمبرداری از منطقه دولت پهپاد در اختیار ما قرار دهد و مردم هم با همراهی هلال احمر به ارتفاعات رفته و به سمت پایین جستجو را ادامه دهند، اما باز هم کولاک شروع شد و نتوانستند از پهپاد استفاده کنند. در درهها تنها کولاک و مه است و وضعیت هوا خوب نیست.»
بهرحال جستجوها برای یافتن این سه نفر دیری نپایید و به دلیل شرایط جوی ناپایدار منطقه و خطر ریزش بهمن کار جستجو تا بهبود شرایط هوا متوقف شد.
حالا، اما با گذشت حدود ۱۵۰ روز از این واقعه تلخ، پیکر بارزان ۱۸ ساله در ارتفاعات روستای گلشم ترکیه پیدا شد.
محمدرضا محمدزاده خبرنگاری که خود در عملیات جستجوی این ۳ کولبر حضور داشته است، به جامعه ۲۴ میگوید: «۷ روز پیش به ما خبر دادند که کولهبار این ۳ نفر در ارتفاعات روستای گلیشم ترکیه پیدا شده است، آنطور که به ما گفتهاند این کوله حاوی مقادیری سیگار بوده است. کمی بعد یکی از اهالی همان روستا در تماس با من اعلام کرد که جسد بارزان را پیدا کردهاند.»
ماجرا از این قرار است که در تاریخ ۱۷ اردیبهشت درحالیکه تعدادی از اهالی این روستا برای چیدن گیاهان کوهی به ارتفاعات منطقه رفته بودند ناگهان با دستی بیرون آمده از زیریخ و برف مواجه میشوند. با اندکی کند و کاو پیکر بیجان بارزان نوجوان از زیر یخها بیرون کشیده میشود.
لحظه کشف جسد بارزان کولبر نوجوان
محمدزاده ادامه میدهد: «پیکر بارزان برای بررسی در اختیار پزشک قانونی شهر جولهمرگ ترکیه قرار گرفت و قرار شد که بارزان را زمانی تحویل ما بدهند که پیکر دو نفر دیگر که یکی از آنها به نام بهلول، دایی بارزان است پیدا شود. پزشک قانونی ترکیه علت مرگ بارزان را خفگی اعلام کرده است که البته دور از انتظار نبود، زیرا او زیر بهمن مانده بود.»
توقف عملیات جستجو برای یافتن دو کولبر دیگر
به گزارش جامعه ۲۴، ارتش و آفاد ترکیه کار جستجو را آغاز میکنند، اما به مردم اجازه مشارکت در عملیات جستجو را نمیدهند. این عملیات تنها ۴ روز طول میکشد، اما کمکم نیروها به نقاطی میرسند که به دلیل حجم یخ و برف ادامه عملیات ممکن نبود بنابراین دولت ترکیه اعلام میکند که عملیات را تا اطلاع ثانوی متوقف میکند.
محمدزاده عنوان میکند: «پیکر بارزان سه شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ به ارومیه منتقل شد و پزشک قانونی ترکیه اعلام کرد که باید بررسیهای لازم را انجام دهد که در نهایت ظهر روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت به زادگاهش یعنی روستای باوان منطقه مرگور بخش سیلوانای ارومیه رسید.»
بیشتر بخوانید: ماه سرد تلخ برای کولبران
بارزان نوجوان ۱۸ ساله و جوانترین عضو این گروه ۳ نفره در حالی طومار زندگی کوتاهش توسط بهمن و کولاک در هم پیچیده شد که پیش از حرکتش به سوی این سرنوشت تلخ به مادرش قول میدهد که آین آخرین باریست که کولبری میکند.
آخرین آرزوی او تکمیل پول مورد نیازش برای خرید یک ماشین بود آرزویی که البته زیر خروارها یخ و برف مدفون شد و بار دیگر این سوال را ایجاد کرد که چرا باید میزان درآمد و اشتغال در نقاط مختلف کشور و بهویژه نقاط مرزی یا محروم چنان پایین باشد که هموطنان ناچار شوند برای رسیدن به کمترین آرزوها یا نیازهایشان تن به خطر سپرده و جانشان را از دست بدهند.
سال گذشته ماموستای روستا به جامعه ۲۴ گفته بود: «ما اگر یک بازارچه برای مبادلات مرزی داشتیم یا کارخانهای در منطقه ما راهاندازی شده بود مردم مجبور به کولبری نبودند، اما الان چارهای جز این کار ندارند.»