
درد دل کردن والدین با کودک درست است؟
هر رابطهای در این دنیا دارای حدومرز است درواقع اگر آن را نداشته باشد و برایش چهارچوب مشخصی درنظر نگیریم حتما در آن دچار مشکلات فراوانی میشویم که به خود و دیگری آسیب خواهیم زد. یکی از این روابط رابطه میان فرزندان و پدرومادر است که گاه میتواند صدمات جبرانناپذیری به فرزندان وارد کند تا جاییکه هرگز نتوان آنها را جبران و حل کرد.
جامعه ۲۴- رابطه پدرومادر و فرزند مانند هر رابطه دیگری حد و مرز دارد. یکی از رفتارهایی که مرزبندی رابطه والد و کودک را مختل میکند دردودلکردن با کودکان است. صحبت کردن والدین با کودکان درباره مشکلات و مسائل عاطفی که در زندگی با آن دست به گریبانند درواقع نوعی سوءاستفاده احساسی محسوب میشود و آسیبهای جبرانناپذیری به او وارد میکند. در چنین وضعیتی کودک همواره احساس شرم و گناه میکند که میتواند مقدمه مشکلات جدی و آسیب روانی به کودک شود.
نشانههای والدین معکوس
اگر پدرومادر به فرزند خود مسئولیتهایی مانند نگهداری از خواهر یا برادر کوچکتر یا آشپزی و مواردی از این قبیل را بدهند یا همانگونه که اشاره کردیم با آنها دردودل کنند همه و همه نشاندهنده والدین معکوس است. این عبارت به چه معنیست؟ به این معنیست که جای پدرومادر و فرزند با هم عوض میشود و فرزند نقش پدر و مادر و پدرو مادر نقش فرزند را بازی میکنند. فرض کنید مادری که با همسرش دچار مشکل شده است و با فرزندش دردودل میکند و گریه میکند یا پدری که همسرش را از دست داده است و فرزندش به سنگ صبورش تبدیل میشود و شاهد ناراحتی و اندوه اوست.
والدگری معکوس یک نوع سوءاستفاده احساسی و روانی از کودک است چراکه او در این سن بسیار آسیبپذیر و شکننده است و به حمایت پدرو مادر نیاز دارد، اما با این رفتار و عملکرد او در جایگاه والدین قرار میگیرد و گویی ناگهان نقش حمایتی را اوست که باید بازی کند. این مسئله فشار زیادی به کودک وارد میکند چراکه او از لحاظ رشد جسمی و عاطفی و فکری و روانی هنوز آمادگی روبهروشدن با اینگونه مشکلات و مسائل یک بزرگسال را ندارد.
تاثیر والدگری معکوس روی کودک
هنگامیکه پدرومادر نقش حمایتی خود را رها میکند و شروع به دردودل و صحبت در مورد مشکلات خود با کودک میکند درواقع میخواهد حال خود را با این کار بهتر کند غافل از اینکه فرزندش را دچار مشکلات روانی بسیار زیادی میکند. در این وضعیت که کودک نمیتواند کاری برای پدر و مادر خود انجام دهد بنابراین دچار استرس و اضطراب میشود و مدام خود را سرزنش میکند و دچار شرم و گناه بسیار دهشتناکی میشود درواقع او خود را مسئول تمامی رخدادهای بدی که برای پدرومادرش بهوجود آمده است میداند.
بیشتر بخوانید: طلاق چه تاثیری بر زندگی فرزندان دارد؟
صحبت کردن با فرزند نادرست است؟
در اینجا ممکن است این پرسش بهوجود آید که آیا پدرومادر نباید با کودک یا حتی نوجوان خود صحبت کنند؟ آیا نباید در مورد احساساتشان با آنها حرف بزنند؟
دکتر مریم طاهری، رواندرمانگر و روانشناس در این زمینه میگوید: صحبت کردن با کودک و حتی نوجوان در مورد احساسات هیچ ایرادی ندارد، اما مسئله و مشکل از جایی آغاز میشود که پدر و مادر شروع به دردودلکردن با فرزندش میکند تا حال خود را بهتر کند. پدر و مادری که نمیتواند احساست منفی خود را مدیریت کند گویی انتظار دارد فرزندش برای او کاری انجام دهد و او را از این مشکلات رها کند؛ اینجاست که موضوع سوءاستفاده بهوجود میآید و مطرح میشود. اینجاست که برای فرزندان مشکلاتی بهوجود میآید که در بسیاری مواقع تا بزرگسالی همراهشان است و مسائل زیادی برای آنها بهوجود میآورد.
پدرومادر چه وظیفهای در قبال فرزندان دارند؟
آنچیزی که اهمیت بسیار زیاد دارد و یک پدر و مادر باید انجام دهند و در رابطه با فرزند خود دقت کنند این است که به فرزند خود این احساس را ندهند که او مسئول شاد و راضیکردن من است یا اگر فضای خانه آشفته است وظیفه اوست که به آن سروسامان دهد و این فضای متشنج را آرام کند.