یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی معتقد است بهترین نوع گیاه خواری، گیاه خواری است که آگاهانه انتخاب و تلفیقهای مختلفی را شامل شود.
جامعه ۲۴- این روزها تب گیاه خواری در جهان و از جمله در ایران بالا گرفته و افراد بسیاری را به سمت خود کشانده است. حتی گیاه خواری امروز به منشایی برای فخرفروشی و کلاس گذاشتن برخی افراد تبدیل شده است بی آنکه برخی بدانند قاموس آن چیست و چه نکاتی را باید در آن رعایت کنند.
برای اینکه بدانیم نوع نوع گیاه خواری چیست و گیاه خوارانی چه نکاتی را باید رعایت کنند با ما همراه باشید تا در گفتگو با یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی این بحث را دنبال کنیم.
سیدضیاالدین حسینی مظهری در گفتگو با جامعه ۲۴ با بیان اینکه نمیتوان گفت گیاهخواری یک نوع رژیم تکغذایی است، گفت: گیاهخواری به چند گروه تقسیم میشود که در ذیل آنها وگانها هستند که معتقدند هیچگونه فرآوردههای حیوانی را با گیاهخواری همراه نمیکنند، حتی عسل که جزو معدود غذاهای حیوانی پرکاربرد است.
بهترین نوع گیاه خواری چیست؟
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی ادامه داد: غیر از وگانها که غیر از موارد گیاهی هیچ ترکیبی را برنمیتابند، بهترین نوع گیاه خواری، گیاه خواری است که آگاهانه انتخاب و تلفیقهای مختلفی را شامل شود.
حسینی مظهری در این باره توضیح داد: برخی منابع گیاهی فاقد پروتئینها، ویتامینها و مینرالها هستند، به خصوص در برخی گیاهان که خیلی به ندرت ما با تامین ویتامین ب ۱۲ روبهرو هستیم. از این جهت توصیه میکنیم گیاه خواری که توام با تلفیق تخممرغ است یا گیاه خوارانی که از سیر استفاده میکنند، گیاه خوارانی که از ماهی استفاده میکنند اگر سایر مسائل تلفیقی را رعایت کنند، مثلا حبوبات را با غلات، جوانهها، دانهها و مغزها تلفیق کنند، یکی از بهترین روشهای مبارزه با بیماریهای بسیار گسترده قلبی و عروقی، سرطانها و چربی خون است.
وی تصریح کرد: این یک روش بسیار موثری است در جلوگیری از گستره بیماریهای عصر حاضر که یک معضل است، معضلی به عنوان بیماریهای خزنده چاقی که این نوع تلفیق گیاه خواری میتواند از تبعات آن و نیز از بسیاری از سرطانها جلوگیری کند. فشار خون را هم تعدیل خواهد کرد.
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی ادامه داد: برای مثال ما میگوییم تلفیق حبوبات با غلات؛ چرا؟ در بین پروتئینهای گیاهی گرچه برخی منابع گیاهی مانند سویا یا لوبیای سویا از پروتئین بسیار بالایی برخوردارند، اما گاهی آن اسیدآمینه ضروری که باید روزانه به بدن برسد و بدن قادر نیست خود آن را تامین کند، را ندارند یا اسیدآمینه را کمتر از حد انتظار تامین میکنند.
وی تاکید کرد: وقتی که آگاهانه و با تلفیق پروتئینهای حبوبات و غلات ما میتوانیم حتی به منابع پروتئینی بیشتر از منابع حیوانی دسترسی پیدا کنیم به شرط اینکه به این اصل توجه کنیم که باید در کنار آن به این بیاندیشیم که ویتامین ب ۱۲ از منابع حیوانی یعنی با افزودن تخممرغ، شیر یا استفاده از ماهی که بسیار عالی است با رژیمهای گیاهخواری تعمیم داده شود.
بیشتر بخوانید: نکاتی مهم درباره گیاه خوار شدن
حسینی مظهری گفت: کودکانی که در حالت رشد هستند، زنان حاملهای که با کمخونی وارد حاملگی شدهاند یا کمبودهایی دارند و دخترانی که در بحبوحه جهش بلوغ هستند باید توجه کنند آهنی که از طریق مصرف گیاهان در اختیارشان قرار میگیرد آهن لازم نیست و جذب آن تحت تاثیر منابع گیاهی و یا عدم وجود ویتامین ث کافی نیست. در نتیجه کمخونیهای ناشی از فقر آهن را گسترش میدهند.
مبتلایان به چربی خون، اضافه وزن و فشار خون، گیاه خواری کنند
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی با بیان اینکه انجمنهای گیاه خواری وجود دارد که آموزشهایی به اعضای خود ارائه میکنند، اضافه کرد: افراد میتوانند قبل از اینکه این کمبودها منجر به مشکلات بالینی شود، با مشورت با انجمن، این کمبودها را با مکمل غذایی و تلفیقهای مختلف جبران کنند. به گروهی از افراد جامعه که به چربی خون، اضافه وزن و فشار خون و ... مبتلا هستند، توصیه میشود با استفاده از گیاهخواری مشکلاتشان را تعدیل یا معالجه کنند.
وی خاطرنشان کرد: گیاه خواران از مزیتی برخوردارند که در این رژیم غذایی از محلولهایی استفاده میکنند که باعث تقویت پروبیوتیکهایی میشود که در تقویت مبارزه با عوامل بیماریزا بسیار مفید هستند. اگر آگاهانه و برای گروهی که واقعا نیازمند این برنامه هستند، برنامهریزی شود، گیاهخواری حاوی منافعی بیشماری است که انسان را از دریافت داروهای صنعتی معاف میکند. در گذشته نیز اکثر حکما نیز بیماران خود را با نوع تغذیه و با توجه به نیازهای اقلیمی یا اکولوژیکی معالجه میکردند.
حسینی مظهری گفت: اگر با منابع طبیعی نیازهای خود را به ویتامینها و مواد معدنی به دست بیاوریم خیلی موثرتر و اثرگذارتر و کمهزینهتر است. تلفیق گیاهخواری با برخی از منابع حیوانی بسیار مثمرثمر و سلامتیزا هستند.
این متخصص تغذیه تصریح کرد: اصل طلایی حفظ سلامتی، زیبایی، جلوگیری از بیماریها و پیشگیری از پیری زودرس، تناسب در خوردن، تعادل در منابع غذایی و تنوع است.